«سرور رجایی» فعال فرهنگی افغانستان نوشت: این‌ روزهای خوش را باید قدر بدانیم و باور کنیم، باور کنیم که خانم معلم بازنشسته ایرانی نذر کرده که برای کارگر گل‏‌فروشی محلش که یک مهاجر افغانستانی است، سواد بیاموزد.

به گزارش خبرنگار سایت افغانستان خبرگزاری فارس، «سرور رجایی» فعال فرهنگی افغانستان طی یادداشتی در روزنامه «شهر آرا» به موضوع نذر یک معلم ایرانی برای آموزش سواد به گل‌فروش افغانستانی پرداخته است.

در این یادداشت آمده است: این‌روزها زیاد به وطن فکر می‏‌کنم، به غربتی که سال‏‌هاست رفیقم شده است و بیشتر از آن به دوستانی که در غربت، با مهربانی جشن همدلی را با ما برپا کردند.

نخستین جشنواره روایت همدلی را ٩ سال پیش با همکاری جمعی از خوبان روزگارم در باقرشهر ری برگزار کردیم.

حالا با جمع دیگری از همراهان همدل با یادآوری آن‌روزها هم لذت می‌بریم و هم انرژی می‏‌گیریم به‌دنبال برگزاری ششمین روایت همدلی، نه شب می‌شناسیم و نه روز.

این‌روزها دیدارها و گفتارهای بسیاری را در بین فرهنگیان ایران و افغانستان شاهد هستیم که برای همدلی‏‌های بیشتر راه‌اندازی شده است یا می‏‌شود.

آیا با این‌همه دیدارها و گفتارهای همدلانه، زمان آن نرسیده است که زبان فارسی را زبانی واحد بدانیم و با سه نام فارسی، فارسی دری و فارسی تاجیکی نخوانیم؟

این‌روزها با شناخت بهتر و همدلی بیشتر می‏‌توانیم تعاملات فرهنگی بین 2 کشور اسلامی افغانستان و ایران را تقویت کنیم، یقینا رسانه‏‌های 2 کشور و فرهنگیان نیک‏‌اندیش 2 ملت بزرگ ایران و افغانستان می‏‌توانند گام‏‌های بلندتری بردارند.

خوشبختانه زمینه چنین‌مناسباتی بیش از هر زمان دیگر فراهم شده است. این‌روزها چقدر خبرهای خوب همدلی می‏‌شنویم؛ همدلی‏‌هایی که کم‏‌کم همگانی می‏‌شود، بخش‏‌های خصوصی علاقه‏‌مند به میدان می‏‌آیند. سیاست‏‌هایی که کم‏‌کم فرهنگی می‏‌شود.

فرهنگیانی که فارغ از جغرافیای سیاسی، در یک جغرافیای فرهنگی با هم حرف می‏‌زنند. در محافل فرهنگی و هنری، در رسانه‏‌ها با هم حرف می‏‌زنند و نیکوتر از آن کانال‏‌های گفت‏گوی مجازی می‏‌سازند.

این‌ روزهای خوش را باید قدر بدانیم و باور کنیم. باور کنیم که خانم معلم بازنشسته ایرانی نذر کرده که برای کارگر گل‏‌فروشی محلش که یک مهاجر افغانستانی است، سواد بیاموزد؛ با این شرط که آن کارگر هم بعد از یادگیری به دیگران بیاموزاند و اجازه بدهد که دخترش هم تحصیل کند.

چنین‌ ماجرایی اصل روایت همدلی است که ما درپی برگزاری آنیم.